news
ஆன்மிகம்
செயற்கை நுண்ணறிவும் பிரான்சிசியமும்

ஒருபுறம், அசிசியின் புனித பிரான்சிஸ் இயற்கையோடும் ஏழைகளோடும் சகோதரத்துவத்தோடும் வாழ்ந்தார்; மறுபுறம், இன்று செயற்கை நுண்ணறிவு மனித சிந்தனைக்கும் தொழில்நுட்பத்திற்கும் புதிய உலகத்தைத் திறக்கிறது.

இவ்விரண்டிற்கும் தொடர்பு இருக்கிறதா? இருக்கிறது! மனிதனை மையமாகக் கொண்டால், AI-யும் பிரான்சிசியப் பார்வையின் கருவியாக முடியும்.

தொழில்நுட்பம் ஒரு கருவி

புனித பிரான்சிஸ் அதிகாரத்தையும் ஆடம்பரத்தையும்விட, எளிமையையும் சேவையையும் தேர்ந்தெடுத்தார். அதுபோல AI-யும் மனிதனின் எஜமானாக அல்ல; மனிதனின் கருவியாக இருக்கவேண்டும். ‘அறிவே உன்னைப் பெருமைப்படுத்தாமல், சேவைக்குத் தூண்டட்டும்’ என்பதே அதன் நோக்கமாக இருக்கவேண்டும்.

மனிதனைவிட இயந்திரம் உயர்ந்ததல்ல!

திருவிவிலியம் கூறுகிறது: “மனிதனைத் தம் சாயலாககக் கடவுள் படைத்தார்” (தொநூ 1:27). மனித கண்ணியம் எந்த அல்காரிதத்தாலும் அளக்க முடியாது. AI முடிவெடுக்கலாம்; ஆனால், அன்பு, இரக்கம், மனச்சான்று ஆகியவற்றை மனிதனே வழிநடத்தவேண்டும். மறைந்த திருத்தந்தை பிரான்சிஸ் வலியுறுத்தியதுபோல, AI மனித கண்ணியத்திற்குச் சேவை செய்யவேண்டும்.

சகோதரத்துவத்திற்கான AI

புனித பிரான்சிஸின் வாழ்க்கையின் மையம் சகோதரத்துவம். ‘இறைவா, அமைதியின் தூதுவனாய் என்னைப் பயன்படுத்தும்’ என்ற புகழ்பெற்ற பிரான்சிசியப் பார்வை, இன்றைய ஏ.ஐ. உலகிற்கும் பொருந்துகிறது.

இன்று கூறப்படும் ஒரு சிந்தனை: ‘ஏஐ-யின் எதிர்காலம் அதன் அறிவில் இல்லை; மாறாக, அதைப் பயன்படுத்தும் மனிதனின் பொறுப்பில் உள்ளது.’

இறுதியாக...

AI வேகத்தைத் தரலாம்; ஆனால், பிரான்சிசியம் திசையைத் தருகிறது. தொழில்நுட்பம் நம் கைகளில் இருக்கட்டும்; மனிதநேயம் நம் இதயத்தில் இருக்கட்டும். அப்போதுதான் செயற்கை நுண்ணறிவு செயற்கை மனிதநேயமாக மாறாமல் அன்பு, அமைதி, சகோதரத்துவம், பொதுநலன் ஆகியவற்றை வளர்க்கும் நுண்ணறிவாக மாறும்.

news
ஆன்மிகம்
புனித பிரான்சிஸ் அசிசி நுகர்வுக் கலாச்சாரத்திற்கு ஒரு மாற்று வழி!

நாம் விரும்பும் எல்லாவற்றையும் உடனுக்குடன் வாங்குவதற்கும், உலகிலுள்ள அனைத்து ஆடம்பரங்களையும் அனுபவிப்பதற்கும் போதுமான அளவு பணம் நம்மிடம் கையில் இருந்தால், நம் மனம் எந்தவிதமான கவலையுமின்றி எப்போதும் முழு மகிழ்ச்சியோடு மட்டுமே இருக்குமா? இந்த வினாவிற்கு உடனடியாக ‘ஆம்’ என்று சொல்லிவிட முடியாது. ஏனெனில், இன்றைய உலகம் நம்மிடம் ‘அதிகமாக வாங்கு’, ‘அதிகமாகச் சேமி’, ‘அதிகமாகப் பயன்படுத்து’, ‘நுகர்ந்துகொண்டே இரு’ என்று ஓயாமல் கூச்சலிடுகிறது.

பிரான்சிஸ் தன் இளமைப் பருவத்தில் ஆடம்பர உடைகளையும் விருந்துகளையும் விரும்பிய ஒரு நுகர்வுப் பிரியராகவே வாழ்ந்தார். ஆனால், ஒருநாள் வழியில் கண்ட தொழுநோயாளியை அருவருப்போடு ஒதுக்கித் தள்ளாமல், இறைவனின் அன்பினால் தூண்டப்பட்டு அவரைக் கட்டித் தழுவியபோது, அவரது வாழ்வில் மாபெரும் மனமாற்றம் ஏற்பட்டது. கசப்பாகத் தோன்றிய தொழுநோயாளி அவருக்கு இனிமையானவராக மாறினார். இச்சந்திப்பு அவரது வாழ்வியல் பார்வையையே மாற்றியது. பொருள்கள், வசதிகளைக் குவிப்பதைவிட, பிறரை அன்பு செய்வதற்கான ஆன்மிகச் சுதந்திரத்தைப் பெறுவதே உன்னதமானது என்பதை உணரவைத்தது.

நுகர்வு உலகம் வசதிகளிலும் புகழிலும் மகிழ்ச்சி இருக்கிறது என்று கூறும்போது, புனித பிரான்சிஸ் தன் சீடர் லியோவுக்குக் கற்றுக்கொடுத்த ‘நிறைவு தரும் மகிழ்ச்சி’ (Perfect Joy) முற்றிலும் மாறுபட்ட பாடம் புகட்டுகிறது. கடுங்குளிரில், மழையில் நனைந்து வந்த அவர்களை மடத்தின் சகோதரனே அடையாளம் தெரியாமல் அடித்துத் துரத்தியபோது, பிரான்சிஸ் கூறினார்: “நாம் அற்புதங்கள் செய்வதிலோ, மக்கள் நம்மைப் போற்றுவதிலோ நிறைவு தரும் மகிழ்ச்சி இல்லை; மாறாக, கிறிஸ்துவிற்காக அவமானங்களையும் நிராகரிப்புகளையும் பொறுமையோடு ஏற்றுக்கொள்வதில்தான் உண்மையான மகிழ்ச்சி இருக்கிறது.”

நுகர்வுக் கலாச்சாரம், ‘நான் இன்னும் என்ன வாங்கலாம்?’ என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது. ஆனால், பிரான்சிஸ்கன் நெறியோ, ‘நான் இன்னும் என்ன பகிர்ந்து கொள்ளலாம்?’ என்று சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது. கப்புச்சின் உருவாக்கப் பாதையில் (Ratio Formationis of Franciscan Capuchins) பிரான்சிஸ்கன் வறுமை என்பது வெறுமனே பொருள்களைத் துறப்பது மட்டுமல்ல; பிறருக்குப் பணியாற்றவும், எளியவர்களை வரவேற்கவும் நம் இதயத்தைச் சுதந்திரமாக்குவது.

புனித பிரான்சிஸ் விண்ணகம் சென்றதன் 800-வது யூபிலி ஆண்டு நினைவு, நமது வாழ்க்கை முறையை மறுபரிசீலனை செய்யக் கிடைத்த வாய்ப்பு. ‘இன்னும் அதிகமாக நுகருங்கள்’ என்ற உலகிற்கு மத்தியில், ‘எளிமையாக வாழுங்கள், ஆழமாக அன்பு செய்யுங்கள், தாராளமாகப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்’ என்பதே பிரான்சிஸ் நமக்கு வழங்கும் செய்தி.

இந்த ஆண்டு, வெறும் வரலாற்றைச் அசைபோடும் சடங்கு அல்ல; அது நம்முடைய தற்போதைய வாழ்க்கை முறையைத் தீர ஆராய்வதற்கும், மனமாற்றம் அடைவதற்கும் நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் ஓர் அருமையான வாய்ப்பு. ‘பொருள்களைச் சேருங்கள்’ என்று தொடர்ச்சியாக நம்மை உந்தித்தள்ளும் நவீன உலகத்திற்கு மத்தியில், தொழுநோயாளியுடனான அவரது சந்திப்பு, நாம் சக மனிதர்களைப் பார்க்கும் விதத்தை மட்டுமல்லாமல், வெற்றி, செல்வம், வசதி ஆகியவற்றைப் புரிந்துகொள்ளும் விதத்தையே மாற்றியமைக்கிறது. நற்செய்தியின் வழி நின்று, கிறிஸ்துவை மையமாகக் கொண்டு, எளிமையையும் சகோதரத்துவத்தையும் ஏழைகளின் அருகாமையையும் தேர்வுசெய்து வாழ்வதே பிரான்சிஸ் அசிசியின் கலாச்சாரம்.

இந்த 800-ஆம் ஆண்டு யூபிலியில் நுகர்வுக் கலாச்சாரத்தை விடுத்து பிரான்சிஸ் அசிசியின் கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றுவோம் என்று உறுதியேற்போம்.

news
ஆன்மிகம்
பார்வையற்றோர் பார்வை பெற... பார்வையை வழங்கும் உன்னதமான அன்புக் கொடை! (தமிழ்நாடு ஆயர் பேரவை சுற்றறிக்கை)

அன்பிற்குரிய சகோதர ஆயர்களே,

பாசமிகு இறைமக்களே,

அருள்பணியாளர்களே,

இருபால் துறவியர்களே...

இயேசுவின் அருளும் அமைதியும்

உங்கள் அனைவருடனும் இருப்பதாக!

திரு அவை, இரக்கமும் பரிவும் நிறைந்த தாயாக, மனிதகுலத்தின் தேவைகளைக் கண்டுணர்ந்து நம்பிக்கை, குணப்படுத்துதல் ஆகியவற்றின் கருவிகளாகத் தமது மக்களை உருவாக்கும் இறை அழைப்பைப் பெற்றிருக்கிறது.

கடந்த 25 ஆண்டுகளாக நமது தமிழ் நாடு - பாண்டிச்சேரி மறைமாவட்டங்களிலும் பங்குகளிலும் ‘இரத்த தானம்’ பரவலாக்கப்பட்டுள்ளது. இது இறை இயேசுவின் இரத்த தியாகத்தின் தொடர் வரலாறாகும். இதன் நீட்சியாக, அடுத்த கட்டத்திற்கு நாம் செல்லலாம் என ஜூலை 5-11 வரை மதுரையில் நிகழ்ந்த தமிழ்நாடு ஆயர் பேரவையில் கலந்தாலோசிக்கப்பட்டது. அதன்படி, ‘கண் தானம்’ என்னும் அடுத்த உன்னதமான மனிதநேயக் கொடையின் பக்கம் நமது கவனத்தை எடுத்துச்செல்ல விரும்புகின்றோம்.

இயேசு தமது முதல் மறையுரையின் போதே, ‘பார்வையற்றோர் பார்வைப் பெற’ தாம் வந்திருப்பதாக அறிவிக்கின்றார் (லூக் 4:18). “தாவீதின் மகனே, என்மீது இரக்கம் வையும்” என்று பார்வையற்றோர் மன்றாடியபோது, அவர்களைத் தம் கரங்களால் தொட்டு, பார்வை தருகின்றார். பார்வையின் வலிமை அதிகம் என்பதனையும், பார்வையற்றோரின் வேதனை அதனினும் அதிகம் என்பதனையும் இது உணர்த்துகிறது.

நம் மத்தியில் வாழும் பார்வையற்றோர், கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, சுயசார்பு மற்றும் குடும்ப, சமூக வாழ்வில் முழுமையானப் பங்கேற்பு போன்ற பல வாய்ப்புகளை இழந்து வருகின்றார்கள். இத்தகைய சூழலில், இறப்பிற்குப் பின் மண்ணோடு மண்ணாக மக்கிப் போவதற்குப் பதிலாக, தன்னலமற்ற முறையில் நமது கண்களைத் தானமாக வழங்குவதன் மூலம், பார்வையற்றோர் இறைப் படைப்பான தாய்மண்ணையும், தமது உடன்பிறப்புகளையும் காணும் வாய்ப்பையும் மகிழ்ச்சியையும் பெற இயலும்.

கண் சிகிச்சை செய்திருந்தாலும், கண்ணாடி அணிந்திருந்தாலும், வயது வரம்பின்றி அனைவரும் கண் தானம் செய்யலாம். இறப்பு நிகழ்ந்த ஆறு மணி நேரத்திற்குள்ளாக அருகிலுள்ள கண் வங்கியினை அலைப்பேசியில் தொடர்பு கொண்டாலே போதும். மருத்துவப் பணியாளர்கள் நமது இல்லத்திற்கு வந்து, 10 நிமிடங்களுக்குள் கண்களைத் தானமாகப் பெற்றுச் செல்வார்கள். இன்னமுமாகப் பிளாஸ்டிக் கண்களைப் பொருத்தி முகத்தின் அழகை உறுதி செய்வார்கள். ‘இறப்போர் அனைவரின் கண்களைத் தொடர்ந்து தானம் செய்யுமிடத்து ஆறு ஆண்டுகளிலே பார்வையற்றோரில்லாத தமிழ்நாட்டை உருவாக்க முடியும்’ என்னும் மருத்துவ அறிவியல் நமக்கு மேலும் உற்சாகத்தை வழங்குகிறது. இவற்றையெல்லாம் கவனத்தில் எடுத்துக்கொண்டு, தமிழ்நாடு ஆயர் பேரவை கீழ்க்காணுமாறு பரிந்துரை செய்கிறது:

• விருப்பமுள்ள ஆயர்களும் அருள்பணியாளர்களும், இருபால் துறவியரும் எவ்விதக் கட்டாயமோ அழுத்தமோ இன்றி, முழுமையான சுதந்திரத்துடன் கண் தானம் செய்ய முன்வருமாறு கேட்டுக்கொள்கின்றோம். இதற்காக தமிழ்நாடு ஆயர் பேரவையும், தமிழ் நாடு துறவியர் பேரவையும் இணைந்து தயார்செய்துள்ள சிறப்புப் பதிவுத்தாளில், இவ்வாண்டு 2026 கிறிஸ்துமஸ் முன்னதாகக் கையொப்பமிட பரிந்துரைக்கின்றோம். இச்சிறப்புப் பதிவுத்தாள் அனைத்து மறைமாவட்ட மேய்ப்புப்பணி நிலையங்களுக்கும், துறவற சபை தலைமையகங்களுக்கும் அனுப்பப்படும். மற்ற கண் வங்கிகளில் ஏற்கெனவே பதிவு செய்தவர்களும் மீண்டுமாக இச்சிறப்புப் பதிவுத்தாளிலும் கையொப்பமிட அன்புடன் அழைக்கின்றோம். நமது ஒருமித்த அர்ப்பணத்தின் ஒட்டுமொத்தமான வெளிப்பாடாக இது அமையும். அத்தகைய அர்ப்பணத்தைத் தக்க வகையில் தமிழ்நாடு - பாண்டிச்சேரி அரசுகளிடம் ஒப்படைக்கும் திட்டமும் இருக்கிறது.

• மறையுரை, மறைக்கல்வி, சிறப்புத் திருப்பலிகள், தனிப்பட்ட ஊக்குவிப்பு போன்ற வழிகளில் இறைமக்களிடையே கண்தான விழிப்புணர்வை ஊக்குவிக்கலாம். அருள்பணியாளர்களும் துறவியர்களும் தங்கள் குடும்பத்தினருக்கும், தாங்கள் பணியாற்றும் சமூகங்களுக்கும் கண்கொடையைப் பரிந்துரைத்து, உற்சாகப்படுத்தலாம்.

• 2027-ஆம் ஆண்டின் தவக்காலத்தின்போது, கண்தானத்திற்கான முனைப்புகளை நமது பங்குகளிலும் மறைமாவட்டங்களிலும் பங்குத்தந்தையர்களும் பல்வேறு ஆணையங்களும் மேய்ப்புப் பணிக் கட்டமைப்புகளும் மேற்கொள்வது மிகுந்த பலனளிக்கும்.

பிறருடைய தேவைகளைத் தன் உள்ளத்தில் ஏந்தி, அவர்களுக்கு உதவ விரைந்து சென்ற அன்னை மரியாவின் அன்பும் அரவணைப்பும் நம்மில் தாராள தன்னார்வத்தை வளர்க்கத் தூண்டுவதாக!

 

கிறிஸ்துவின் அன்பில்,

மேதகு பேராயர் ஜார்ஜ் அந்தோணிசாமி

தலைவர், தமிழ்நாடு ஆயர்கள் பேரவை (TNBC)

news
ஆன்மிகம்
அசிசி நகர் புனித பிரான்சிஸ் இயற்கையிடமிருந்து கற்றுத்தந்த வாழ்வியல்

இந்தப் பூமி இக்காலத்திலும் வருங்காலத்திலும் வாழ்கின்ற எல்லாருக்கும் சொந்தமானது. படைப்பு நம்மைத் தியானத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது; கடவுளின் பிரசன்னத்தை வெளிப்படுத்துகிறது; சகோதரர் சகோதரிகளாகப் படைப்புடன் நமக்குள்ள தொடர்பை நாம் உணரச் செய்கிறது. நற்செய்தி கடவுளின் வியத்தகு பணிகளை அறிவிப்பதாகும். மீட்பு பற்றியோ அல்லது மனிதரின் நல வாழ்வு பற்றியோ, யாராவது ஒருவர் எடுத்துரைக்கும் போதெல்லாம் அவர் படைப்பில் கடவுளின் வேலைப்பாடுகள் பற்றிப் பேசுகிறார்.

சூரியனைத் தன் ‘சகோதரர்’ என அழைத்தவர் புனித பிரான்சிஸ்  அசிசி. அதன் ஒளியில் இறைவனின் பிரமாண்டத்தைக் கண்டார். பாரபட்சமின்றி அனைவருக்கும் ஒளியையும் வெப்பத்தையும் வழங்கும் சூரியனைப்போல, நம்முடைய அன்பும் சாதி, மத, இனம் கடந்து அனைவருக்கும் பொதுவானதாக இருக்கவேண்டும். இருளை அகற்றி, உலகிற்கு உயிர் தரும் சூரியன், இறைவனின் பேரொளிக்குச் சிறந்த அடையாளம். நம்முடைய வாழ்வும் மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்டும் ஓர் ஒளிவிளக்காக அமையவேண்டும் என்பதே நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய பாடம்.

இரவின் இருளில் மென்மையான ஒளியைத் தரும் நிலவினைத் தன் ‘சகோதரி’ என்று போற்றினார் புனித பிரான்சிஸ் அசிசி. நிலவு சூரியனின் ஒளியைப் பிரதிபலிப்பதைப் போல, நாமும் இறைவனின் அன்பைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடிகளாகத் திகழவேண்டும். ஆரவாரமில்லாத அமைதியும், குளிர்ச்சியான அணுகுமுறையும் எத்தகைய கடினமான சூழலையும் மென்மையாக்கும். பகலின் களைப்பிற்குப் பின் நிலவு தரும் அமைதியைப் போல, நம்முடைய இருப்பு மற்றவர்களுக்கு ஆறுதலையும் நிம்மதியையும் தரட்டும்.

காற்றைத் தனது சகோதரனாகக் கருதிய புனித பிரான்சிஸ் அசிசி, கண்ணுக்குத் தெரியாத அந்த ஆற்றலில் இறைவனின் உயிர்மூச்சைக் கண்டார். மேகமூட்டமான வானமாக இருந்தாலும் சரி, தெளிவான வானிலையாக இருந்தாலும் சரி, ஒவ்வொன்றும் இறைவனின் படைப்பு இரகசியத்தைச் சுமந்து நிற்கின்றன. உயிரினங்கள் அனைத்தும் வாழ்வதற்கு ஆதாரமான காற்றைப் போல, நம்முடைய சொல்லும் செயலும் பிறருக்குப் பயனுள்ளதாகவும், புத்துயிர் அளிப்பதாகவும் அமைய வேண்டும். இயற்கையின் சமநிலையைப் பேணுவதும், தூய்மையான காற்றைப் போற்றுவதும் நாம் படைத்தவருக்குச் செய்யும் நன்றிக்கடன்.

நீரைத் தனது ‘சகோதரி’ என்று அழைத்தார் புனித பிரான்சிஸ். அதன் தூய்மையையும் பயனுள்ள தன்மையையும் எளிமையையும் பெரிதும் போற்றினார். மேடான இடத்திலிருந்து பள்ளத்தை நோக்கிப் பாயும் நீர், உண்மையான தாழ்ச்சிக்குச் சிறந்த உதாரணம். அழுக்கைத் துடைத்துத் தூய்மைப்படுத்தும் நீரைப்போல, நம்முடைய எண்ணங்களும் செயல்களும் தூய்மையாகவும், பிறருக்குப் புத்துயிர் அளிப்பதாகவும் இருக்கவேண்டும்.

நெருப்பைத் தனது ‘சகோதரர்’ என்று அழைத்தார் புனித பிரான்சிஸ். அதன் ஆற்றல், அழகு மற்றும் இருளைப் போக்கும் தன்மையைப் போற்றினார். நெருப்பு எவ்வாறு இருளை அகற்றி ஒளியைத் தருகிறதோ அதுபோல, நம்முள் இருக்கும் இறைவனின் அன்பு எனும் நெருப்பு நம் அச்சத்தையும் தயக்கத்தையும் எரித்துச் சாம்பலாக்கட்டும். குளிரில் இருப்பவருக்கு வெப்பம் தரும் நெருப்பைப் போல, நம்முடைய கனிவான சொற்கள் வாடி இருப்பவர்களுக்கு ஊக்கமும் புத்துயிரும் அளிக்கட்டும்.

பூமியைத் தனது ‘சகோதரி’ மற்றும் ‘அன்னை’ என்று போற்றிய புனித பிரான்சிஸ் அசிசி, அது நம்மைத் தாங்குவதிலும் உணவளிப்பதிலும் காட்டும் எல்லையற்ற கருணையைப் பற்றி வியந்தார்.  அன்னை பூமி நம்மைத் தாங்குவது பொறுமையின் அடையாளம். எனவே, நாம் எத்தகைய காயங்களை ஏற்படுத்தினாலும், பொறுமையுடன் நமக்குத் தேவையான கனிகளையும் மலர்களையும் வாரி வழங்கும் நிலமகளைப்போல, நாமும் சகிப்புத்தன்மை கொண்டிருக்கவேண்டும். அன்னை பூமியின் மார்பில் நாம் அனைவரும் ஒன்றே என்ற சகோதரத்துவ உணர்வை வளர்ப்பதே உண்மையான ஆன்மிகம். வாய் பேசமுடியாத ஜீவன்களிடம் நாம் காட்டும் கருணையே நம் மனிதத்தன்மையின் உண்மையான அடையாளம். படைப்பின் ஒவ்வோர் உயிரினமும் இறைவனின் அன்பைப் பறைசாற்றும் சாட்சிகள். அவற்றிற்குத் தீங்கு செய்யாமல் பாதுகாப்பது நம் கடமை.

news
ஆன்மிகம்
புனித பிரான்சிசின் திருக்காயங்கள்: ஓர் இறையியல் தேடல்

பிரான்சிஸ்கன் சபைக்குச் சகோதரர் பிரான்சிசின் இறப்பை அறிவிக்கின்ற சுற்றுமடலில், சகோ. எலியா 03-10-1226 அன்று பிரான்சிஸ் ஐந்து காயம் பெற்றதையும் இணைத்து எழுதுகின்றார்: “நான் உங்களுக்கு ஒரு புதிய புதுமையைப் பற்றிய மகிழ்ச்சியான செய்தியை அறிவிக்க விரும்புகிறேன். இறைமகனைத் தவிர வேறு யாருக்கும் இந்தப் பாக்கியம் கிடைத்ததில்லை. பற்பல நாள்களுக்கு முன்பு தந்தை பிரான்சிஸ் சிலுவையில் அறையப்பட்டார். அவருடைய உடலில் ஐந்து காயங்கள் காணப்பட்டன. எனவே, அவர் ஆண்டவரின் காயங்களை தன்னிலே பெற்றிருந்தார்.”

புனித பவுலடியார்தான் முதன் முதலில் காயங்களைப் பற்றி கலாத்தியர் திருமடலில் பேசுகின்றார் (6:17): “நான் ஆண்டவரின் காயங்களை என் உடலில் பெற்றிருக்கின்றேன்.”

டொமினிக்கன் காயங்கள் என்பது சிலுவையில் அறையப்பட்ட கிறிஸ்துவின் உடலில் ஆணிகளாலும் ஈட்டியாலும் காயப்பட்ட ஐந்து காயங்கள். பவுலின் காயங்கள் என்பது ஆண்டவருக்குப் பணி செய்தபோது ஏற்பட்ட துன்பங்களினால் பெறப்பட்ட காயங்கள்.  தனிப்பட்ட காயங்கள் என்பது கிறிஸ்துவுக்காகத் தங்களின் உடலில் ஐந்து காயங்களைப் பெறுதல்.  இதனைத்தான் புனித பிரான்சிஸ் அசிசியாரும், புனித தந்தை பியோவும் பெற்றனர்.

சலானோ தோமாவைப் பொருத்தவரையில் ‘பிரான்சிஸ் தன்னுடைய தனிப்பட்ட அல்லது மக்கள் சார்ந்த எந்தச் செயலாக இருந்தாலும் அவர் ஆண்டவரின் சிலுவையிலிருந்துதான் ஆரம்பிக்கின்றார்’ என்கிறார்.  பிரான்சிசினுடைய முதல் மனமாற்ற நிகழ்வே தமியானோ திருச்சிலுவையிலிருந்துதான் தொடங்குகின்றது. சிலுவையின் மறையுண்மையிலிருந்துதான் பிரான்சிஸ் தன் துறவற பயணத்தையே கற்றுக்கொள்கிறார். பாடுகளின் ஆண்டவர்தான் அவருக்குத் துறவறத்தைக் கற்றுக்கொடுத்துப் புரியவைத்து  வழிகாட்டியாகிறார். இதன் அடிப்படையில் பிரான்சிசினுடைய துறவற வாழ்வு முழுமைக்குமே ஐந்து காயம் ஒரு புதிய வருகையாகத் தெரிகிறது.

இந்த ஐந்து காயவரத்தை, மனித அறிவிலிருந்தோ அல்லது மனித நம்பிக்கையினாலோ, தர்க்கவியல் கொண்டோ புரிந்துகொள்ள இயலாது. பிரான்சிசினுடைய திருச் சிலுவையின் மீதுள்ள அளவுகடந்த அன்பு, அவருக்கு மிக உயர்ந்த இடத்தை இந்த ஐந்து காயவரத்தை ஒரு பரிசாகக் கொடுத்துள்ளது. எனவே, இந்த ஐந்து காயவரம் பற்றி எந்த மனிதராலும் சரியாக விளக்கமளிக்க இயலாது. பிரான்சிஸ் வாழ்ந்த மற்றும் இறந்த உடலில் இருந்த ஐந்து காயத்தைப் பார்த்தவர்கள் 50-க்கும் மேற்பட்டோர். அதில் சாதாரண மனிதர்களும் உள்ளடங்குவர்.

பிரான்சிஸ் தன் வாழ்வு முழுவதுமே இந்தப் பாடுகளின் ஆண்டவரின் அன்பை வாழ்வாக்குகிறார்.  இந்த அன்பு ஐந்து காயங்கள் வழியாக வெளிப்படுகின்றது. இந்த அன்பு ஓர் அசாதாரணமான ஆற்றலோடு வெளிப்பட்டு, அன்புக்குரியவரை காதலராக மாற்றுகின்றது. இந்தக் ‘காதல் தீ’ பிரான்சிசை திருப்பாடுகளைத் தியானிக்க, வாழ்வாக்கத் தூண்டியது.

சகோ. எலியா இந்த ஐந்து காய நிகழ்வை ஒரு உண்மை நிகழ்வாகக் குறிப்பிடுகிறார். இந்தக் காயங்களை கண்கூடாகப் பார்த்ததாகவும், பிறர் நம்புமாறு கடிதம் எழுதினார். பிரான்சிஸ் தன்னுடைய காயங்களை, தான் வாழ்ந்த காலத்தில் மறைத்து வைத்திருந்தார். அதற்கு அவருடைய தாழ்ச்சியே காரணமாக இருந்தது.

புனித அசிசி பிரான்சிசைப் பொருத்தவரையில் நம்பிக்கை என்பது வாழ்வின் வெற்றியை அடிப் படையாகக் கொண்டதல்ல; புதுமையை அடிப்படையாகக் கொண்டதுமல்ல; வெற்றியை அல்லது புதுமையை அவர் ஒருபோதும் விரும்பவில்லை; மாறாக, தன்னையே துறத்தல், புறந்தள்ளுதல்; துன்பத்தின் வழியாகத்தான் சகோதரர்கள் நிறை மகிழ்ச்சியைப் பெறமுடியும் என நம்புதல்.

இந்த இறையியல் அடிப்படையில்தான் பிரான்சிசுக்கு ஐந்து காயம் கிடைக்கப் பெற்றது என நாம் உறுதிபடக் குறிப்பிடலாம்.

news
ஆன்மிகம்
பிரான்சிஸ் உணர்த்தும் நற்கருணையில் ஊன்றிய வாழ்வு

நற்கருணையும் திருப்பலியும் நமது கிறித்தவ நம்பிக்கையின் முக்கியத் தூண்கள். நற்கருணையே திரு அவையின் மேலான வழிபாடு என்று கத்தோலிக்கத் திரு அவை கற்பிக்கிறது. அசிசி பிரான்சிஸ் வாழ்ந்த 13-ஆம் நூற்றாண்டு, நற்கருணையின் நூற்றாண்டாகக் கருதப்படுகிறது. இக்காலத்தில் நடந்தேறிய நான்காம் இலாத்தரன் பொதுச்சங்கம், நற்கருணை பற்றிய கோட்பாடுகளைத் தெளிவுபடுத்தியது. இருப்பினும், அன்றாடம் திருப்பலி நிறைவேற்றும் வழக்கம்  அந்நாள்களில் இருந்திருக்கவில்லை.  அக்காலகட்டத்தில் வாழ்ந்த பிரான்சிசின் நற்கருணை பற்றிய கண்ணோட்டம் நம்மை வியக்க வைக்கிறது.  அவர் ஓர் அருள்பணியாளர் அல்லர்; பொதுநிலையினர்தான். அவர் நற்கருணைமீது கொண்டிருந்த தெளிவு, இன்று நாம் நற்கருணையைப் பற்றிக் கொண்டிருக்கும் தெளிவுகளை ஆழப்படுத்துவதாக உள்ளது. 

முதலில், அவர் நற்கருணை பற்றிய இறையியல் கோட்பாடுகளைச் சார்ந்த தர்க்கங்களுக்குள் செல்வதைத் தவிர்க்கிறார்.  அவரது கருத்துகளும் கணிப்புகளும் நமது இதயத்தை, வாழ்வைச் சார்ந்தனவாகவே இருக்கின்றன.  நற்கருணையை வெறும் அறிவு மட்டும் சார்ந்து பார்த்தவர்கள் நற்கருணையைக் குறித்து இடறல்பட்டனர். 

நாம் பயன்படுத்தும் நற்கருணை என்ற வார்த்தையை அசிசி பயன்படுத்துவதில்லை. அவர் எப்போதும் நற்கருணையைக் குறிக்க ‘ஆண்டவரின் திருவுடல், திரு இரத்தம்’ என்றே குறிப்பிடுகிறார்.  காரணம், நற்கருணை என்ற மறைபொருளின் தசைத்தன்மையை, உண்மைத்தன்மையை அவர் வலியுறுத்துகிறார்.

நற்கருணை ஆண்டவரை நாள்தோறும் நமது காலகட்டத்திற்குள் கொண்டு வருவதோடு, அவரை நம்மோடு இருக்கவும் செய்கிறது என்பதைத் தனது அறிவுரையில் இவ்வாறு எழுதுகிறார்: “அவர்தம் அரியணையை விடுத்து கன்னியின் உதிரத்தில்  குடிகொண்டதுபோல, நாள்தோறும்  தம்மையே தாழ்த்துவதைக் காணுங்கள்.  நாள்தோறும்  தாழ்த்தப்பட்ட உருவில் நம்மிடம் அவர் வருகிறார். தந்தையின் அரவணைப்பிலிருந்து நாள்தோறும் பீடத்தின் மீதும், குருவின் கரங்களிலும் வருகிறார்.”

இங்கு கல்வாரியில்  இயேசு பலியானதைக் குறிப்பிடாமல், பொதுவாக நமது கவனத்தை ஈர்க்காத, ஊனுருவாதலில் நடந்த இறைவனின் தாழ்ச்சியைத் திருப்பலியில் நாள்தோறும் நடப்பதாகச் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இயேசுவின் தாழ்ச்சியைக் கண்டு நாம் வியப்பினால் ஆட்கொள்ளப்படுவதோடு நாமும் நம்மைத் தாழ்த்திக்கொள்ள வேண்டும் என்கிறார் அசிசி.

“வாழும் கடவுளின் மகன் கிறிஸ்து, பீடத்தின் மீதும், குருவின் கரங்களிலும் பிரசன்னமாகையில் மனுக்குலம் அனைத்தும் நடுங்குவதாக! உலகனைத்தும் அதிர்வதாக! வானங்கள் மகிழ்ந்து அக்களிப்பதாக! ஓ, வான் படை உயர்வே, மகத்துவத் தாழ்ச்சியே! ஓ, மகத்துவத் தாழ்ச்சியே! ஓ, தாழ்ச்சிக்குரிய மகத்துவமே! நம் மீட்பிற்காக அகிலத்தின் ஆண்டவரும் கடவுளும், கடவுளின் மகனும் தம்மையே தாழ்த்தி சிறு அப்பத்தின் வடிவில் தம்மையே மறைத்துக்கொள்கிறார். அவரால்  நீங்கள் மேன்மைபடுத்தப்படும்படி, நீங்களும் உங்களையே தாழ்த்துங்கள்.”

நற்கருணையின் மீது வைத்திருந்த அளப்பரிய பற்றுதல் காரணமாக அதனைத் தனக்குத் தருகின்ற அருள்பணியாளர்கள்மீது அளிப்பரிய மதிப்பும் மரியாதையும் கொண்டிருப்பதாக எழுதுகிறார் அசிசி. “அருள்பணியாளர்களின் எந்தப் பாவத்தையும் நான் கருத்தில் கொள்ளமாட்டேன்; ஏனெனில், அவர்கள் அதி உன்னத இறைமகனைத் தாங்களும் பெற்று, மற்றவர்களுக்கும் அதி தூய உடலிலும் இரத்தத்திலும் வழங்குகிறார்கள்.” இது அருள்பணியாளர்கள் எத்தகைய புனிதத்தைக் கொண்டிருப்பவர்கள் என்பதை வலியுறுத்துகிறது.

மொத்தத்தில், பிரான்சிசின் கண்ணோட்டத்தில், நற்கருணை என்பது வணங்குதற்குரிய அருளடையாளம் மட்டுமன்று; அது நமது வாழ்வில் நாம் வாழ்ந்து காட்டவேண்டிய பணிவையும் புனிதத்தையும் உணர்த்தும் உன்னதக் காட்சிப் பாடமாகவும் உள்ளது. இதில் இயேசுவே நமக்காக அவை அனைத்தையும் நடத்திக் காட்டியுள்ளார். நற்கருணை நமது வாழ்வின் மையமாக இருப்பதோடு, நமக்கு வாழ்க்கைப் பாடமாகவும் அமைவதாக!