news
ஆன்மிகம்
புனித பிரான்சிஸ் அசிசியும் பொதுநிலையினரின் புனிதமும்

பொதுநிலையினரில் சாதாரண நம்பிக்கையாளராகவும், ஏழ்மையின் காதலனாகவும், கடவுளுக்காகச் சொத்தையும் உறவையும் துறந்த ‘முட்டாளாகவும்’ இருந்த பிரான்சிஸ், கத்தோலிக்கத் திரு அவையில் பிரச்சினைகள் தலைதூக்கி இருந்த காலத்தில் ஒரு துறவற சபையைத் தொடங்கியது கடவுளால் மட்டுமே சாத்தியமான ஒரு செயல். 

பொதுநிலையினரை புனித பாதையில் திரு அவையின் வழியாகச் சிலுவையில் அறையப்பட்டவருமான கிறிஸ்துவிடம் ஈர்த்து வருவதற்காகவே கடவுள் பிரான்சிசைத் தூண்டி விட்டார். இதற்காகவே இயேசு பிரான்சிசை அழைத்தார், தயார் செய்தார், வழிநடத்தினார். பிரான்சிசும் அன்னை மரியாவைப்போல, சோதனைக் காலங்களிலும், ஆன்மிக வறட்சியின் காலங்களிலும் முன்வைத்த காலை ஒருபோதும் பின்வைக்கவில்லை.

பிரான்சிசைப் பொறுத்தவரை நம்பிக்கையாளர்கள் அனைவரும் இந்த உலகில் பாவமன்னிப்புக் கோருபவர்கள். மனம் மாறிய வாழ்க்கையை மடத்திற்குப் போகாமல், இருக்கின்ற இடத்திலேயே வாழப் பொதுநிலையினரை பிரான்சிஸ் அழைக்கின்றார். இவர் பொதுநிலையினருக்கு எழுதிய மடலில் ‘கடவுளையும் அயலானையும் அன்பு செய்யவும், மனம் மாறிய வாழ்க்கையை வாழவும், தீய பழக்கங்களையும் பாவங்களையும் வெறுக்கவும், இயேசுவின் திரு உடலையும் திரு இரத்தத்தையும் திருப்பலியின் மூலமாகப் பெற்றுக்கொள்ளவும், மூவொரு இறைவன் வாழும் கோவிலாக இருங்கள்’ என்று வலியுறுத்துகின்றார்.  

25 வருடங்கள் பாவத்தில் ஊறிப் போய் கிடந்த பிரான்சிசின் மனத்தை, கடவுள் பக்கம் திருப்பி புனிதத்தில் வளர வைத்த பக்தி முயற்சிகள் பின்வருமாறு: நமது போராட்டங்களில் நம்மைப் பாதுகாப்பவர்களான தேவதூதர்கள் குறிப்பாக, அதிதூதரான புனித மிக்கேல் தூதர், நம்பிக்கையற்ற நிலையிலிருந்து நம்பிக்கைக்கு நம்மை வழி நடத்துகின்ற அன்னை மரியா, ஏழ்மையான மற்றும் தாழ்மையான குழந்தை இயேசு குறிப்பாக, கிறிஸ்துமஸ் காலத்தில் கொல்லப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டியின் திரு உடல்-திரு இரத்தம், இறைவனுக்குச் சாட்சி பகர்ந்த புனிதர்களின் வல்லமை மிக்க திருப்பண்டங்கள், பாவத்தையும் சாத்தானையும் வெல்லும் சிலுவை... இவை அனைத்தும் ஆவியின் அருள்பொழிவிலும் புனிதத்திலும் நிலைத்து நிற்க உறுதுணையாக இருந்தன.

13-ஆம் நூற்றாண்டில் பொதுநிலையினர் மத்தியில் அதிகமாக மத விரோதக் கொள்கைகள் இருந்த காலகட்டத்தில், திருத்தந்தை 9-ஆம் கிரகோரி செலானோவைச் சேர்ந்த தாமஸ் என்பவரிடம் பொதுநிலையினருக்காக புனித பிரான்சிசின் வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதக் கூற, அவரும் 1230-இல் முடிக்கின்றார். அவரது சிந்தனைக்குரிய எழுத்துகளில், பிரான்சிசைப் புனிதராக்கிய ஆறு செய்திகளை செராபினின் ஆறு இறக்கைகளோடு தொடர்புபடுத்தி முன்வைக்கிறார். செராபினின் தலையை மூடியவாறு இருந்த இறக்கைகள் தூய நோக்கத்தையும், நேர்மையான நடத்தையையும் குறிக்கின்றன. மற்ற இரண்டு பறப்பதற்கான இறக்கைகளும் ஆன்மாவுக்கு இறைவார்த்தையை உணவாகக் கொடுப்பதையும் உடலுக்குத் தேவையானவற்றைக் கொடுப்பதையும் குறிக்கின்றன. இடுப்புக்குக் கீழே உடலை மூடியவாறு இருந்த இரண்டு இறக்கைகளும் பாவம் செய்யும்பொழுது இருக்க வேணடிய மனவருத்தத்தையும் பாவ அறிக்கையிடுவதையும் குறிக்கின்றன. இவை உங்களையும் புனிதராக்கும்!

தூய நோக்கம் இருந்தால் நம் செயல்கள் நேர்மையானதாகவும் நேரடியாகவும் இருக்கும். ஒளிவு மறைவுகள் இல்லாமல் அச்செயல்கள் இறைவனுக்குத் தூய காணிக்கையாக ஒப்புக்கொடுக்கப்படும். இந்த இரண்டையும் கொண்ட சொல், செயல்களுக்கு ஒருவர் மனிதர் முன்பும் கடவுள் முன்பும் வெட்கப்படத் தேவையில்லை.  ஆன்மாவிற்கும் உடலுக்கும் தேவையான உணவு கொடுக்கப்பட்டால், புனிதத்திலே ஒருவர் உயர்ந்து பறக்க முடியும். உடலுக்காக ஓடுகின்ற மனிதன், ஆன்மாவிற்கு ஓட மறுக்கின்றான். நேரத்தையும் பணத்தையும் ஆற்றலையும் செலவிட மனமில்லை. பாவம் வாழ்க்கையில் நுழையும்பொழுதெல்லாம் ஆன்மிக உலகிலே ஆதாம் ஏவாளுக்கு நடந்தது போல உடல் நிர்வாணமாகின்றது. பாவ அறிக்கையோ இழந்த அனைத்தையும் திரும்பப் பெற்றுக் கொடுக்கின்றது.

தன் மரணப் படுக்கையில் பிரான்சிஸ் இவ்வாறு கூறுகிறார்: “நான் என் பங்கைச் செய்துவிட்டேன்; கடவுள் உங்கள் பங்கைக் காட்டட்டும்.”

news
ஆன்மிகம்
புனித பிரான்சிசின் சமூகப் பொறுப்புணர்வு

புனித பிரான்சிஸ் அசிசியின் ஆன்மிகம் தனிமனித இறையன்பில் மட்டும் முடங்கியதல்ல; கடவுளை நேசிப்பது, மனிதனை நேசிப்பது மற்றும் படைப்பைப் பாதுகாப்பது என்ற ஒருங்கிணைந்த வாழ்வு முறையாக அது வெளிப்பட்டது. ஏழைகள், நோயாளிகள், ஒதுக்கப்பட்டவர்கள், தொழுநோயாளிகள் மற்றும் சமூகத்தின் விளிம்புநிலை மக்களிடம் அவர் காட்டிய அன்பே அவரது சமூக அர்ப்பணிப்பின் மையம்.

தொழுநோயாளியைத் தழுவிய மாற்றம்: தொழுநோயாளிகள் சமூகத்தால் வெறுக்கப்பட்டும் ஒதுக்கப்பட்டும் இருந்தனர். அவர்களைக் கண்டாலே வெறுப்புக் கொண்டிருந்த பிரான்சிஸ், பின்னர் கிறிஸ்துவின் அழைப்பை உணர்ந்தபின் ஒரு தொழுநோயாளியை அணுகி அவரைத் தழுவி, உதவி செய்தார். இந்த அனுபவம் அவரது வாழ்க்கையில் பெரிய ஆன்மிக மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. “நீங்கள் இவற்றில் மிகச் சிறிய ஒருவருக்குச் செய்தபோதெல்லாம் எனக்கே செய்தீர்கள்” (மத் 25:40).

செல்வத்தைத் துறந்து ஏழைகளுடன் வாழ்தல்: பிரான்சிஸ் தனது சமூக அந்தஸ்தையும், பொருளாதாரப் பாதுகாப்பையும் விட்டுவிட்டு ஏழ்மையைத் தழுவினார். ஏழைகளைப் பற்றிப் பேசுவதைக் காட்டிலும் அவர்களுடன் வாழ்வதே உண்மையான சகோதரத்துவம் என்று தனது வாழ்க்கையால் காட்டினார். “உன் உடைமைகளையெல்லாம் விற்று ஏழைகளுக்குக் கொடு” (மத் 19:21). இது வெறும் தனிப்பட்ட துறவற முடிவு அல்ல; அக்காலச் சமூகத்தின் செல்வம், அதிகாரம் ஆகியவற்றிற்கு மாற்றான ஒரு வாழ்வுச் சாட்சியம்.

சகோதரத்துவம் - சமூக மாற்றத்தின் அடித்தளம்: பிரான்சிஸின் பார்வையில் மனிதர்கள் போட்டியாளர்கள் அல்லர்; சகோதரர்களும் சகோதரிகளும் ஆவர். தனது சகோதரர்களை, ‘எளிய சகோதரர்கள்’ என்று அழைத்தார். “நீங்கள் அனைவரும் சகோதரர்கள்” (மத் 23:8). அதிகாரத்தைத் தேடுவதற்குப் பதிலாகச் சேவையைத் தேர்ந்தெடுத்தது பிரான்சிஸின் சமூக ஆன்மிகத்தின் தனிச்சிறப்பு.

அமைதி மற்றும் சமாதானம்: பிரான்சிஸ் ‘சமாதானமும் நன்மையும்’ என்ற வார்த்தையை முன்னிறுத்தினார். அவரது அமைதிப் பணியின் உச்சநிலைகளில் ஒன்று - எகிப்தில் சுல்தான் அல்-மாலிக் அல்-காமிலைக் சந்திக்கச் சென்ற நிகழ்வு. சிலுவைப் போர்களின் வன்முறைச் சூழலில் அவர் எதிரியாகக் கருதப்பட்ட ஒருவரை உரையாடலின் மூலம் அணுகினார். “அமைதியை உருவாக்குகிறவர்கள் பேறுபெற்றோர்” (மத் 5:9). இன்றைய உலகில் மதங்களுக்கு இடையிலான உரையாடல், சமாதானத்திற்கு  ஒரு வலுவான முன்மாதிரி.

படைப்பைப் பாதுகாத்தல்: பிரான்சிஸின் சமூகப் பொறுப்பு மனிதர்களோடு மட்டும் நின்றுவிடவில்லை; பறவைகள், விலங்குகள், சூரியன், நிலவு, நீர், காற்று என முழுப் படைப்பையும் அவர் சகோதர உறவில் பார்த்தார். படைப்புப் பயன் தருவதால் மட்டும் பாதுகாப்பது அல்ல; என் உடன் படைக்கப்பட்டதால். “ஆண்டவர் படைத்த அனைத்தும் மிகவும் நன்றாக இருந்தது” (தொநூ 1:31). இன்றைய சுற்றுச்சூழல் நெருக்கடியின் காலத்தில், பிரான்சிஸின் படைப்புப் பார்வை சுற்றுச்சூழல் நீதிக்கும் நிலையான வாழ்வுக்கும் முக்கியமான ஆன்மிக அடித்தளம்.

சமூகத்தின் விளிம்புநிலை மக்களுக்கான குரல்: பிரான்சிஸ் சமூகத்தின் விளிம்பில் இருந்தவர்களிடம் சென்றார். அவர்களின் துயரத்தைத் தன் துயரமாகக் கண்டார். இதனால் இவரது ஆன்மிகம் ஏழைகளுக்கான பரிவு,  அவர்களுடன் இருப்பது, அவர்களுக்குச் சேவை செய்வது, சகோதரத்துவச் சமூகத்தை உருவாக்குவது என்ற நடைமுறையான சமூகப் பொறுப்பாக மாறியது.

இன்றைய சமூகத்திற்கான பிரான்சிஸின் அழைப்பு: பிரான்சிஸின் வாழ்க்கை நம்மிடம் சில அடிப்படைக் கேள்விகளை எழுப்புகின்றன: ‘ஏழைகளையும் ஒதுக்கப்பட்டவர்களையும் நாம் எவ்வாறு பார்க்கிறோம்? நமது செல்வம் மற்றவர்களின் நலனுக்குப் பயன்படுகிறதா? பிற மதத்தவர்களுடன் உரையாடத் தயாராக இருக்கிறோமா? வன்முறைக்குப் பதிலாகச் சமாதானத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கிறோமா? படைப்பை நுகர்வுப் பொருளாகப் பார்க்கிறோமா? கடவுளின் பரிசாகப் பார்க்கிறோமா? செயற்கை நுண்ணறிவு போன்ற புதிய தொழில்நுட்பங்கள் மனித கண்ணியத்திற்கும் பொது நலனுக்கும் பயன்படுகிறதா?

பிரான்சிஸ் ஏழைகளைப் பற்றி மட்டும் பேசவில்லை; அவர்களிடம் சென்றார். அமைதியைப் பற்றி மட்டும் போதிக்கவில்லை; எதிரியாகக் கருதப்பட்டவரைச் சந்தித்தார். படைப்பைப் பற்றி மட்டும் சிந்திக்கவில்லை; அதை ‘சகோதரன்-சகோதரி’ உறவில் அனுபவித்தார்.  எனவே, பிரான்சிஸின் சமூக ஆன்மிகம் என்பது ‘மனிதனை நேசி, ஏழையுடன் நட, எதிரியுடன் உரையாடு, படைப்பைப் பாதுகாத்து, சமாதானத்தை உருவாக்கு’ என்ற வாழ்வின் அழைப்பு.

news
ஆன்மிகம்
அன்னை கற்றுத் தந்த செபமாலை

“மிகவும் இனிமையும் எளிமையுமான செபமாலை, மிகுந்த ஆற்றல் கொண்ட செபம்; அன்னை மரியாவுக்கு அர்ப்பணிக்கப்பட்ட அற்புதமான செபம். திருப்பலிக்கு அடுத்து மிகுந்த தெய்வீகம் கொண்ட செபம் செபமாலை” என்று புனிதர் சார்லஸ் பொரோமேயு சொல்லியிருக்கிறார்.

1917, மே 13 முதல் அக்டோபர் 13 வரை போர்த்துக்கல் நாட்டின் பாத்திமாவில் மரியன்னை லூசியா, ஜெசிந்தா, பிரான்சிஸ்கோ என்ற மூன்று சிறார்களுக்குக் காட்சி அளித்தார். “நான் செபமாலை அன்னை” என்று கூறினார். தினமும் செபமாலை சொல்லப் பணித்தார்.

வானதூதர் கபிரியேல் மரியாவுக்குத் தோன்றி, “அருள்மிகப் பெற்றவரே வாழ்க! ஆண்டவர் உம்மோடு இருக்கிறார்” என்று வாழ்த்தி, “இதோ கருவுற்று ஒரு மகனைப் பெறுவீர்” என்றார். அந்தப் பொழுதில் விண்ணகம் முழுவதும் கன்னி மரியாவின் பதிலை எதிர்பார்த்துத் திகைத்து நின்ற வேளையில், “நான் ஆண்டவரின் அடிமை; உம் சொற்படியே நிகழட்டும்” என்று பணிவோடு, தாழ்மையோடு, முழு மனத்தோடு நம் அன்னை மரியா கூறிய பதிலில், அனைத்துலகும் மகிழ, ‘வாக்கு மனிதரானார், நம்மிடையே குடிகொண்டார்.’

‘அருள் நிறைந்த மரியே வாழ்க! ஆண்டவர் உம்முடனே’ என்று நாம் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிச் செபிக்கும்போது, நம் அன்னையைப் போல நாமும் இறைவிருப்பத்திற்கு ‘ஆம்’ என்று கூறிப் பணிவோம், மகிழ்வோம்.

‘எலிசபெத் தன் முதிர் வயதில் ஒரு மகனைக் கருத்தரித்திருக்கிறார்’ என்று வானதூதர் கூறியதைக் கேட்ட மரியா, எலிசபெத்திற்கு உதவி செய்ய யூதேயா நாட்டிலுள்ள ஓர் ஊருக்கு விரைந்து சென்றார். நம் அன்னையின் வருகையினால் அற்புதங்கள் நிகழுமன்றோ! எலிசபெத் தூய ஆவியால் ஆட்கொள்ளப்பட்டார். “பெண்களுள் நீர் ஆசி பெற்றவர், உம் வயிற்றில் வளரும் குழந்தையும் ஆசி பெற்றதே! என் ஆண்டவரின் தாய் என்னிடம் வர நான் யார்?” என்றார். “என் வயிற்றினுள் குழந்தை பேருவகையால் துள்ளிற்று” என்று எலிசபெத் அறிக்கையிட்டார்.

அன்று விரைந்து சென்ற நம் அன்னை, இன்றும் நாம் துன்பங்களினால் துவளும்போதும், நோயினால் துன்புறும்போதும், தனிமையில் வாடும்போதும் நமக்கு உதவி செய்ய விரைந்து வருகிறார்.

‘பெண்களுள் ஆசிர் பெற்றவர் நீரே, உம் திருவயிற்றின் கனியாகிய இயேசுவும் ஆசிர் பெற்றவரே’ என்று செபித்து அன்னையை அழைப்போம். நம் அழைப்பினை ஏற்று விரைந்து வருவார் நம் அன்னை.

கானாவூர் திருமணத்தில் திராட்சை இரசம் தீர்ந்துவிட்டது, நேரமும் கடந்துவிட்டது, அவசர உதவி தேவைப்படுகிறது. “எனது நேரம் இன்னும் வரவில்லையே” என்று இயேசு கூறியபோதும், பரிதவித்து நிற்கும் தம் பிள்ளைகளுக்கு உதவிட நம் அன்னை மரியா மறுக்கவில்லை. அன்னையின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை செயல்படுகிறது. “அவர் உங்களுக்குச் சொல்வதெல்லாம் செய்யுங்கள்” என்றார். நம் இயேசுவின் முதல் அரும் அடையாளம் நடந்தேறியது, தண்ணீர் திராட்சை இரசமாய் மாறியது.

எனவே, ‘பாவிகளாய் இருக்கிற எங்களுக்காக இப்பொழுதும் எங்கள் இறப்பின் வேளையிலும் வேண்டிக்கொள்ளும்’ என்று சொல்லி அன்னையின் பரிந்துரையை நாடுவோம். அவர் திருமகன் சொல்வதையெல்லாம் செய்வோம், அற்புதங்கள் நடைபெறும்.

சிலுவையில் தொங்கிய இயேசு சாகுந்தறுவாயில் தம் தாயையும், தம் அருகில் நின்ற சீடரையும் கண்டு தம் தாயிடம், ‘அம்மா, இவரே உம் மகன்’ என்றார். தம் சீடரிடமும் ‘இவரே உம் தாய்’ என்றார். விண்ணையும் மண்ணையும் படைத்தாளும் இறைவனின் தாய் நமக்கும் தாயானார். இறை இயேசு நமக்குத் தந்த அற்புதமான நற்கொடை! அந்நேரம் முதல் அச்சீடர் அவரைத் தன் வீட்டில் ஏற்று ஆதரவளித்தார்.

பிறரால் நம்பிக்கைத் துரோகம் செய்யப்பட்ட வேளைகள், நோயினால் அவதியுறும் நேரங்கள், நம்முடைய வேதனைகள் அனைத்தின்போதும் சிலுவையில் தொங்கும் இயேசுவை நோக்குவோம். மிக உயர்ந்த நற்கொடையை, ஆதரவை, ஆறுதலை, அன்பின் இரக்கத்தை இறை இயேசு நமக்குத் தருகின்றார்.

“இவரே உம் தாய்” என்று நம் இதய இல்லத்தில் அன்னை மரியாவை ஏற்றுக்கொள்வோம். அன்பான அரவணைப்பில், நம் அன்னை மரியாவின் பரிந்துரையில் வாழ்வோம்.

இயேசுவின் விண்ணேற்றத்திற்குப் பிறகு, சீடர்கள் மிகவும் அச்சமுற்றார்கள். மேல் மாடியில் அவருடைய தாய் மரியாவோடு இணைந்து ஒரே மனத்தோடு இறைவனிடம் வேண்டிக் கொண்டிருந்தார்கள். நம் அன்னையின் செபத்தால் தூய ஆவியானவர் இறங்கி வந்தார்; அனைவரையும் ஆட்கொண்டார். தேற்றரவாளரின் வருகையால் வல்லமையும் திடமும் பெற்றுத் துணிவுடன் சீடர்கள் வெளியே சென்று போதிக்கத் தொடங்கினார்கள். அன்னையின் வேண்டுதலினால் தூய ஆவியின் கொடைகளை, கனிகளைப் பெற்று வல்லமையோடு துணிந்து வாழ்வோம்.

அன்னையின் வழி இயேசுவின் திருவடியில் மகிழ்ச்சி, ஒளி, துயர், மாட்சி முதலிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மறையுண்மைகளைத் தியானித்து செபமாலை செபிக்கும்போது அன்பும் இரக்கமும் கொண்ட இறைவனின் அருளை, அன்னை மரியாவின் வழியாக நிறைவாகப் பெறுகிறோம்..

செபிப்போம்... செபிப்போம்...

செபமாலை செபிப்போம்!

போற்றுவோம்... போற்றுவோம்...

துயர் நீங்க போற்றுவோம்!

news
ஆன்மிகம்
செபமாலை: மாறும் உலகில் மாறாத ஆன்மிகத் தேவை

இன்றைய மனிதன் கையில் உலகமே இருக்கிறது; ஆனால், உள்ளத்தில் அமைதி குறைந்து கொண்டிருக்கிறது. தகவல்கள் அதிகம்; ஆனால், தெளிவு குறைவு. தொடர்புகள் அதிகம்; ஆனால், தனிமை அதிகம். வேகம் அதிகம்; ஆனால், நிம்மதி குறைவு. இந்தச் சூழலில் செபமாலை என்பது வெறும் பழைய பக்தி வழக்கம் அல்ல; அது நம்மை மீண்டும் நம் உள்ளத்திற்குள் அழைத்துச் செல்லும் ஓர் அமைதிப் பயணம்.

செபமாலையின் ஒவ்வொரு மணியும், ‘சற்று நில்... சற்று அமைதியாக இரு... உன் வாழ்க்கையை மீண்டும் பார்...’ என்று சொல்லும் ஒரு சிறிய அழைப்பு. ஒவ்வொரு மணியையும் கடக்கும்போது, நமது கவலைகளை அன்னையின் கைகளில் ஒப்படைக்கலாம். நமது கண்ணீரைச் செபமாக்கலாம்; நமது பயத்தை நம்பிக்கையாக மாற்றலாம்; நமது குழப்பத்தைத் தெளிவாக மாற்றலாம்.

அன்னை மரியா இன்றும் நம் வாழ்க்கைப் பாதையில் ஒரு துணையாக இருக்கிறார். செபமாலை அந்தத் துணையை நினைவுபடுத்தும் கையில் இருக்கும் அடையாளமாக இருக்கிறது.

செபமாலை நம்மைப் பிரச்சினைகளிலிருந்து ஓடச் சொல்லவில்லை; பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ளும் உள்ளார்ந்த வலிமையைப் பெறச்சொல்கிறது. அது உலகத்தை மாற்றுவதற்கு முன் நம்மை மாற்றத் தொடங்குகிறது; நமது எண்ணங்களை அமைதிப்படுத்துகிறது; நமது இதயத்தை மென்மையாக்குகிறது; நமது உறவுகளைச் சீர்படுத்துகிறது; மன்னிக்கக் கற்றுக்கொடுக்கிறது; நம்பிக்கையை மீண்டும் எழுப்புகிறது.

எனவே, இன்றைய தலைமுறைக்கு செபமாலை என்பது: கையில் இருக்கும் ஒரு செபமாலை மட்டுமல்ல, மனத்தில் இருக்கும் ஓர் அமைதி, இதயத்தில் இருக்கும் ஒரு நம்பிக்கை, வாழ்க்கையில் இருக்கும் ஒரு துணை, இறைவனை நோக்கிச் செல்லும் ஒரு பாதை.

அன்னை மரியா நம் பயணத்தின் துணை. செபமாலை அந்தப் பயணத்தின் துடிப்பு. செபம் நம் உள்ளத்தின் வலிமை. இன்றைய வேகமான உலகில், ஒரு நாளில் சில நிமிடங்கள் செபமாலையுடன் அமைதியாக அமர்வது. நம்மை உலகத்திலிருந்து பிரிப்பதற்காக அல்ல; உலகத்தை இன்னும் அன்போடும் பொறுமையோடும் மனித நேயத்தோடும் எதிர்கொள்ள நம்மைத் தயாரிப்பதற்காக!

செபமாலை பழையதாகவில்லை; அதைப் புரிந்துகொள்ளும் நமது பார்வைதான் புதிதாகவேண்டும். இன்றைய மனிதனுக்கு செபமாலை ‘நில், செபி, சிந்தி, நம்பு, வாழ்! (Pause, Pray, Reflect, Trust, Live).

AI உலகில் செபமாலை Technology-க்கு நடுவில் Humanity. AI நமக்கு வேகமாகச் சிந்திக்கக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. செபமாலை நம்மை ஆழமாகச் சிந்திக்கக் கற்றுக்கொடுக்கிறது. AI நமக்குத் தகவலைத் தருகிறது; செபமாலை நமக்கு ஞானத்தைத் தேட அழைக்கிறது. AI உலகை இணைக்கிறது. செபமாலை இதயங்களை இணைக்கிறது. AI பதில் சொல்கிறது; செபமாலை ‘நான் ஏன் வாழ்கிறேன்?’ என்று கேட்கச் செய்கிறது.

AI மனிதனின் அறிவைப் பெருக்கலாம்; ஆனால், அன்பு, இரக்கம், மன்னிப்பு, மன அமைதி, நம்பிக்கை ஆகியவற்றை மனிதன் தன் உள்ளத்தில் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். இதற்கு வழிவகுப்பது செபமாலை.

AI நம் கைகளில் இருக்கும் அறிவு; செபமாலை நம் இதயத்தில் இருக்கும் ஞானம். Artificial Intelligence மனிதனின் சிந்தனையை வேகப்படுத்துகிறது. செபமாலை மனிதனின் இதயத்தை ஆழப்படுத்துகிறது. AI can make us smarter; Rosary can help us become wiser.

AI நம்மை அறிவாளியாக்கலாம்; செபமாலை நம்மை ஞானமுள்ள மனிதர்களாக்கட்டும். AI GILDIT 6060. செபமாலை ஒரு புதிய வாழ்க்கை முறை. இதன் நோக்கம் AI -யை எதிர்ப்பதும் அல்ல; செபமாலையைப் பழைய வழக்கமாக மட்டும் வைத்திருப்பதும் அல்ல; மாறாக, AI நம் அறிவை வளர்க்கட்டும்; செபமாலை நம் மனிதத் தன்மையை வளர்க்கட்டும்.

1. AI - அறிவுக்காக 

AI மூலம் கற்றுக்கொள்வோம்; புதிய திறன்களை வளர்த்துக்கொள்வோம்; பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வு தேடுவோம். AI என்னைத் திறமையானவனா(ளா)க்கட்டும்.

2. செபமாலை - உள்ளத்திற்காக

ஒவ்வொரு நாளும் சில நிமிடங்கள் தொலைப்பேசி, AI, சமூக ஊடகம் அனைத்திலிருந்தும் விலகி அமைதியாகச் செபிப்போம். செபமாலை என்னை அமைதியானவனா(ளா)க்கட்டும்.

3. AI-யிடம் கேட்பதற்கு முன், இதயத்திடம் கேட்போம்

AI ஒரு கேள்விக்குப் பதில் தரலாம்; ஆனால், ‘இந்தப் பதிலை நான் எப்படிப் பயன்படுத்த வேண்டும்?’ என்ற கேள்விக்கு மனச்சான்று தேவை.

அறிவு + மனச்சான்று = ஞானம்

செபமாலையின் ஒவ்வொரு தசமத்தையும் ஒரு வாழ்க்கைப் பயிற்சியாக எடுத்துக்கொள்ளலாம்:

1. மன அமைதி - இன்று நான் அவசரப்படாமல் இருப்பேன்.

2. அன்பு - இன்று ஒருவரிடம் அன்பாக நடப்பேன்.

3. மன்னிப்பு - இன்று ஒரு காயத்தை விட்டுவிட முயற்சிப்பேன்.

4. நம்பிக்கை - சிரமத்திலும் நம்பிக்கையை இழக்கமாட்டேன்.

5. சேவை - இன்று குறைந்தது ஒருவருக்கு உதவுவேன்.

இதனால் செபமாலை ஒரு செப நேரமாக மட்டும் இல்லாமல், ஒரு வாழ்க்கைப் பயிற்சியாக மாறும்.

Digital Fast + Rosary - என்ற புதிய பழக்கம் இந்தத் தலைமுறைக்கு மிக அவசியம்.

AI / Technology மூலம் கற்றல் - அறிவை வளர்த்தல்.

மாலை நேரங்களில் 10-20 நிமிடங்கள் அலைப்பேசி இல்லாமல் செபமாலை - உள்ளத்தை அமைதிப்படுத்துதல்.

AI -யிடம் அல்ல; முதலில் நம் மனச்சான்றிடம் மூன்று கேள்விகள்: ‘இன்று நான் யாருக்கு நன்மை செய்தேன்?’, ‘யாரைக் காயப்படுத்தினேன்?’, ‘நாளை நான் என்ன சிறப்பாகச் செய்யலாம்?’

AI நம்முடைய கைகளை வலிமையாக்கட்டும்; செபமாலை நம்முடைய இதயத்தை மென்மையாக்கட்டும். AI நம்மை வேகமாக முன்னேற்றட்டும்; செபமாலை நாம் சரியான திசையில் செல்கிறோமா? என்று நினைவூட்டட்டும்.

AI-யால் Smart  ஆகு; செபமாலையால் Wise ஆகு. அன்பால் Human ஆகு; AI மூலம் அறிவை வளர்த்து, செபமாலை மூலம் ஞானத்தை வளர்த்து, அன்பின் மூலம் மனிதனாக வாழ்வோம்.

கிறித்தவ உறவுகளே! மனித வாழ்விற்கு அறிவின் சக்தி பெரிதுதான்; ஆனால், அதைவிட பெரிது... வாழ்வின் நெறிகளை அறிவதும், அத்தோடு பயணிப்பதும்தான்! நீங்கள் இவ்வுலகத்தை நன்முறையில் சந்திக்கவும், நீங்களே இல்லாத ஓர் உலகத்தை உங்கள் குழந்தை சிறந்த முறையில் சந்திக்க அன்னை பெரிதும் துணை நிற்பார். அன்னையைத் துதிப்போம்; அன்னையின் வழி இயேசுவைப் பின்பற்றுவோம்; அன்னையின் துணையோடு வாழ்வின் எதார்த்தத்தைச் சந்திப்போம்.

news
ஆன்மிகம்
அசிசியாரும் திரு அவை பங்கெடுப்பும்

‘ஆலயத்தைப் பழுது பார்’ என்ற அசரீரியின் குரலுக்குப் பணிந்த புனித பிரான்சிஸ், பழுதடைந்திருந்த புனித தமியான், புனித வானதூதர்களின் அன்னை, புனித பேதுரு ஆலயம் என, தனது சொந்த ஊரில் இருந்த ஆலயங்களை நேசித்துப் பழுது பார்த்தார்.  பின்னாளில் தன் உடலாகிய ஆலயமான திரு அவையின் ஆன்மிக வாழ்வைப் பழுதுபார்க்க வேண்டியதுதான் தனது முதன்மையான கடமை என்பதை உணர்ந்தார். கடவுளை மட்டுமே பற்றாகக் கொண்டு வாழவேண்டும் என்ற அழைப்பைப் பெற்றவர்கள் இறுதிவரை உலகப் புகழ், பொருள், பதவி இவற்றிலிருந்து விலகியே வாழவேண்டும் என்பதைத் தனது வாழ்வால் கற்றுத்தந்தார். நற்செய்தி வாழ்வுதான் நம் வாழ்வு என்று திரு அவைக்குக் கற்றுத்தந்தவர் புனித பிரான்சிஸ்.

தான் வாழ்ந்த காலத்தில், நிலக்கிழார் போல் செல்வத்திலும் செழுமையிலும் வாழ்ந்த குருக்களைத் தன் வாழ்வால் எச்சரித்தார் புனித அசிசி. உலகப் புகழை வெறுக்கவும், பணம் பதவியை மறக்கவும், ‘கடவுள் நிலையை வலிந்து பற்றிக்கொள்ளாது வெறுமையாக்கிய’ நம் தலைமைக் குருவான இயேசு கிறிஸ்துவை நம் வாழ்வாக்கவும், அவரையே பின்பற்றி வாழவும் தன் எளிய தாழ்ச்சிமிகு வாழ்வால் நம்மை வாழ அழைத்தார். தாழ்ச்சி, எளிமை, கீழ்ப்படிதல் போன்ற புண்ணியங்களில் வாழ அழைப்பு விடுத்த புனித அசிசி, தனது சபையின் அங்கீகாரத்திற்காக முழுமையான கீழ்ப்படிதலை மனத்தில் கொண்டு, காத்திருந்து இறுதியில் திருத்தந்தையின் அனுமதி பெற்றார்.

குருக்களுக்கு மதிப்பளிக்கவேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தி, “எனக்கு முன் குருவும் புனிதரும் வர நேர்ந்தால், குருவின் கரங்களை முத்தமிடுவேன்; ஏனெனில், வார்த்தையான ஆண்டவரைத் தம் கரங்களால் நமக்கு வழங்குகிறவர்கள் அவர்களே” என்று கூறுவார் புனித பிரான்சிஸ். கடவுளின் தாழ்ச்சிமிகு நன்மைத்தனத்தைத் தூய நற்கருணையில் தூய்மையான மனநிலையில் ஏற்க அழைத்தார். “ஆன்மிகத்தின் ஆழம் அமைதியான ஆராதனை, நற்கருணை மீதான தாகம், இறைவார்த்தைக்குச் செவிகொடுத்தல். இவையே இன்றைய திரு அவையின் வாழ்வின் மையம்” என்றார் நம் புனிதர்.

திரு அவையை இன்று வழிநடத்துவோர் உலகப் புகழ் மற்றும் பொருள் சார்ந்த சுயநல வாழ்வைத் திரும்பிப் பார்த்து மறுபரிசீலனை செய்யவும், அசிசி பிரான்சிஸைப்போல நற்செய்தியின் எளிமையை தமதாக்கவும், நமது திருத்தந்தையர்கள் புனித அசிசி பிரான்சிஸின் வாழ்வை முன்னிறுத்துகிறார்கள். ஆகாய் இறைவாக்கினர் எச்சரிக்கையின் பார்வையிலும், அசிசி பிரான்சிசின் நற்செய்தி வாழ்வின் வழியிலும் நாம் திரு அவையை நேசித்து, “தூய ஆவியின் வழியாக கடவுளின் உறைவிடமாகக் கட்டி எழுப்பப்படவேண்டும்”  (எபே  2:22) என புனித பவுல் உணர்த்துவதை உணர்ந்து நம் அழைப்பை நேசிப்போம். திரு அவையை நம் வாழ்வால் வளப்படுத்துவோம். நம்மை நாமே வளப்படுத்தும் நாட்டத்தைத் தவிர்ப்போம், துறப்போம் (ஆகாய் 1:5-11).

‘பழுது பார்’ என்ற வார்த்தையைக் கவனமாக ஏற்று வாழ்நாள் இறுதிவரை தன்னைப் பழுது பார்த்து நமக்கு முன்மாதிரியாக, ஊக்கமும் தூண்டுதலுமாக இருக்கும் அசிசி பிரான்சிஸ் இன்றும் நம் வாழ்வால் திரு அவையை நேசிக்க அழைக்கிறார். ‘நற்செய்தியின் மகிழ்ச்சி’ என்ற திருத்தூது மடலில் திருத்தந்தை பிரான்சிஸ், அசிசி பிரான்சிஸ்போல, “இறைவனின் அன்பில் சிறியவர்களாகவும் அதேநேரத்தில் வல்லமை மிக்கவர்களாகவும் விளங்கவும் நாம் அனைவரும் கிறித்தவர்கள் என்ற முறையில் நாம் வாழ்கின்ற இந்த நலிவுற்ற உலகையும் அதன் மக்களையும் விழிப்போடு காத்து அரவணைக்க அழைக்கப்படுகிறோம்” என்கிறார்.

தான் வாழ்ந்த காலத்தில் புனித பூமியில் நடந்த 5-ஆம் சிலுவைப்போரை  நிறுத்தவும்,  அமைதியை ஏற்படுத்தவும் 1219-ஆம் ஆண்டு எகிப்துக்கு நடந்தே சென்று, சுல்தான் அல்-கமில் அவர்களை நேரில் சந்தித்து, கலந்துரையாடல் மூலமாக அமைதி உடன்படிக்கை ஏற்பட வழிவகுத்தவர் புனித அசிசி. இந்த ஒப்பற்ற முயற்சியே இன்று பல்வேறு நாடுகளிடையே திரு அவை மேற்கொள்ளும் பல்சமய உரையாடலுக்கு ஊற்று.

குறிப்பிடத்தக்கதும் தனித்துவமானதும், சிறப்பானதுமான ‘கிறிஸ்துமஸ் குடில்’ என்ற பழக்கத்தை 1223-ஆம் ஆண்டு கிரேச்சியோ என்ற ஊரில் அறிமுகப்படுத்தினார். உயிரோட்டமுள்ள கிறிஸ்து பிறப்புக் காட்சியை ஏற்படுத்தி, கிறிஸ்து இயேசுவின் எளிமையை, தாழ்ச்சியை  உலகிற்கு விளக்கி, அந்த புண்ணியத்தில் நாம் பங்கெடுக்க அழைத்தார். இவ்வாறு திரு அவையை நேசித்து, அது வளர தன் வாழ்வை அர்ப்பணித்து வாழ்ந்தார். அவருடைய இறப்பின் 800-வது யூபிலி ஆண்டில் நாம் நம் வாழ்வை மறுபரிசீலனை செய்து, நம்மைப் புதுப்பித்து, திரு அவை வளர நம்மையே கையளிக்க முற்படுவோம்.

news
ஆன்மிகம்
புனித பிரான்சிஸ் அசிசியாரின் நற்செய்தி ஆன்மிகம்

நற்செய்தியின் அடிச்சுவடுகளை முழுமையாகப் பின்பற்றியதனால் புனித பிரான்சிஸ் அசிசி ‘மறு கிறிஸ்து’ என்று அன்போடு அழைக்கப்படுகிறார். இறைவார்த்தையைத் தன் வாழ்வின் ஒழுங்காகக் கடைப்பிடித்ததனால் தனித்துவம் மிக்க புனிதராகப் போற்றப்படுகிறார்.

மூன்றாம், நான்காம் நூற்றாண்டுகளில் இயேசு தம் சீடர்களுக்குக் கற்பித்தவையே பாலைநிலத் துறவிகளின் வாழ்விற்கு மையமாக அமைந்திருந்தது. திருத்தூதர் பணியில் கூறப்பட்டுள்ள எருசலேம் தொடக்கக் கிறித்தவர்கள் வாழ்ந்த வாழ்வு, இவர்களின் கூட்டு வாழ்விற்கு முன்னுதாரணமாக அமைந்தது. தங்கள் உடைமைகளை விற்று பொது உடைமையாக வைத்துக்கொண்டு ஆலயத்திலும் வீடுகளிலும் செபிப்பதிலும், அப்பங்களைப் பகிர்வதிலும், ஏழைகளுக்கு உதவுவதிலும் தொடக்க கிறித்தவர்களின் வாழ்வைப் பின்பற்றித் துறவு மடங்கள் தங்கள் ஒழுங்கை அமைத்துக் கொண்டன. நிறைய சொத்துகள் பொது உடைமையாக இருந்தன. ஆனால், பிரான்சிஸ் அசிசியாருக்கு எருசலேம் தொடக்கக் கிறித்தவர்களின் குழு வாழ்வு தூண்டுதலாக இல்லை; மாறாக, இயேசு தம் சீடர்களோடு வாழ்ந்த எளிமையான, நிலையற்ற, இறைவனைச் சார்ந்த வாழ்வுக்கே தான் அழைக்கப்படுவதாக அசிசி உணர்ந்தார்.

புனித பிரான்சிஸ் தனது இறுதி சாசனத்தில் தொடக்கக் காலமாற்றத்தை இவ்வாறு பதிவு செய்கிறார்: “ஆண்டவர் சில சகோதரர்களை எனக்குக் கொடுத்தார். அதன்பின் நான் என்ன செய்யவேண்டும் என்று எனக்கு யாரும் கூறவில்லை. ஆண்டவரே நான் நற்செய்தியின்படி வாழவேண்டும் என்று எனக்கு வெளிப்படுத்தினார்.” இக்கூற்றின்படி தொடக்க மனமாற்ற காலத்தில் 1208-இல் பிரான்சிஸ் தான் எத்தகைய வாழ்வு வாழவேண்டும் என்று ஆண்டவர் விரும்புகின்றார் என்ற தேடலோடு, அசிசி நகர் மலையடிவாரத்தில் தான் பழுதுபார்த்த போர்சியங்குலா சிற்றாலயத்தில் நடைபெற்ற திருப்பலியில் பங்குபெற்றார். அன்று இயேசு தம் சீடர்களைப் பணிக்கு அனுப்பும்பொழுது கூறிய அறிவுரை நற்செய்தி வாசகமாக அமைந்திருந்தது:  “பொன், வெள்ளி, செப்புக்காசு எதையும் உங்கள் கைகளில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டாம்; பயணத்திற்காக பையோ, இரண்டு அங்கிகளோ, மிதியடிகளையோ, கைத்தடிகளையோ எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம்.” இவ்வார்த்தைகளைக் கேட்டவுடனே பிரான்சிஸ் மகிழ்ச்சியின் உச்சத்தில் ‘இதுதான் என் விருப்பம்; இதுதான் என் ஆன்மாவின் தேடல்’ என்று கூறி, தான் அணிந்திருந்த நீண்ட துறவு ஆடையையும் கைத்தடியையும் விட்டுவிட்டு ஆண்டவர் விரும்பிய வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றினார். பிரான்சிசின் வாழ்க்கை முறையினாலும் போதனையினாலும் தூண்டப்பெற்ற முதல் சகோதரர்கள், புனித நிக்கோலாஸ் ஆலயத்திற்குச் சென்று அக்காலத்தின் வழக்கத்தின்படி செபித்துவிட்டு மூன்று முறை நற்செய்தியைத் திறந்தார். அதில் “நீர் நிறைவு உள்ளவராக இருக்க விரும்பினால் உன் உடைமைகளை விற்று  ஏழைகளுக்குக் கொடு” (மத் 19:21), “பயணத்திற்குக் கைத்தடியும் பணமும் எடுத்துச் செல்ல வேண்டாம்” (லூக் 9:3),  “தன்னலம் துறந்து தன் சிலுவையைத் தூக்கிக் கொண்டு என்னைப் பின்தொடரட்டும்” (மத் 16:21) என்ற இறைவார்த்தைகளை - புனித அசிசிக்கும் அருளப்பட்ட அதே வார்த்தைகளைக் கண்டனர். இந்த இறைவார்த்தைகள் சுட்டிக்காட்டும் எளிமை, ஏழ்மை, நிச்சயமற்ற தன்மை, இறைவனைச் சார்ந்த நிலை, பற்றற்ற நிலையில் அந்நியராகவும் பயணியாகவும் பயணிக்கின்ற நிலைகள், இயேசு தம் சீடர்களோடு வாழ்ந்த வாழ்வைப் பிரதிபலிக்கின்றன. பிரான்சிஸ் வகுத்த சபை ஒழுங்குகளில் 141 - நற்செய்தி திருவிவிலிய வசனங்கள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. அவைகளில் ஏறக்குறைய 120 நற்செய்தி வசனங்கள் இயேசு தம் சீடர்களுக்குக் கற்பித்தவை.  அவரவர் நிலையில் ஆழமான விதத்தில் இயேசுவைப் பின்பற்ற பிரான்சிஸ் அசிசியாரின் நற்செய்தி ஆன்மிகம் மிகவும் உறுதுணையாக இருக்கும்.