“ஒருவர் உலகம் முழுவதையும் தமதாக்கிக் கொண்டாலும் தம் வாழ்வையே இழப்பாரெனில் அவருக்குக் கிடைக்கும் பயன் என்ன?” (மாற்கு 8:36)
அதிகாலை
ஐந்து மணி. விமான நிலையம் ஏற்கெனவே விழித்துவிட்டது. விலை உயர்ந்த பயணப்பைகள், கைகளில் நவீன கைப்பேசிகள், காதுகளில் வயர்லெஸ் இயர்போன்கள், அவசரமாக ஓடும் மனிதர்கள்... எல்லாம் இருந்தன. ஆனால், அந்தக் கூட்டத்தில் ஒன்றை மட்டும் காண முடியவில்லை... மனநிறைவு!
இன்று
நாம் வாழும் உலகம் வசதிகளால் நிரம்பியுள்ளது. முன்பு பல ஆண்டுகள் கனவாக
இருந்தவை இன்று ஒரு பொத்தானை அழுத்தினால் கிடைக்கின்றன. உணவு வீட்டிற்கு வருகிறது. பணம் கைப்பேசியில் பரிமாறப்படுகிறது. உலகத்தின் எந்த மூலையிலும் இருப்பவருடன் ஒரு கணத்தில் பேச முடிகிறது. ஆனால், இந்த அளவுக்கு வசதிகள் பெருகியிருக்கும் போது, ஏன் மன அழுத்தமும் தனிமையும்
அதிகரிக்கின்றன? ஏன் சிரிப்புகள் குறைகின்றன? ஏன் பலரின் இதயங்கள் விளக்குகள் எரியும் வீடுகளைப் போல வெளியே ஒளிர்ந்தாலும், உள்ளே இருளாக இருக்கின்றன?
நாம்
எப்போதும் ‘இன்னும் கொஞ்சம் கிடைத்தால் மகிழ்ச்சியாக இருப்பேன்’
என்று நினைக்கிறோம். நல்ல வேலை கிடைத்தால்... சொந்த வீடு வந்தால்... புதிய கார் வாங்கினால்... பதவி உயர்வு கிடைத்தால்... ஆனால், ஒவ்வோர் இலக்கையும் அடைந்த பிறகும், மற்றொரு வெற்றிடம் நம்மை எதிர்பார்த்து நிற்கிறது. காரணம் எளிது.
பொருள்கள்
நம் தேவைகளை நிறைவேற்றலாம்; ஆனால், இறைவனுக்காகப் படைக்கப்பட்ட இதயத்தை அவை ஒருபோதும் நிரப்ப முடியாது. புனித அகுஸ்தினார் கூறிய வார்த்தைகள் இன்று இன்னும் உண்மையாக ஒலிக்கின்றன: “ஆண்டவரே, உம்மில் இளைப்பாறும் வரை எங்கள் இதயம் அமைதியடையாது.” இயேசுவின் காலத்திலும் இதே உண்மை இருந்தது. செல்வம் இருந்தும் அமைதி இல்லாத இளைஞன் அவரிடம் வந்தான். கட்டளைகளையெல்லாம் கடைப்பிடித்திருந்தான். ஆனால், மனநிறைவு இல்லை. ஏதோ ஒன்று குறைந்திருந்தது. இயேசு அவனைச் செல்வத்தை மட்டும் விடக் கூறவில்லை; அதைவிட ஆழமாக “என்னைப் பின்பற்றி வா” என்றார். ஏனெனில், மனித இதயத்தின் வெற்றிடத்தை நிரப்புவது ஒரு பொருள் அல்ல; ஓர் உறவு! இறைவனோடு இருக்கும் உறவு! இன்று நாமும் அதே தவறைச் செய்கிறோம். தனிமையைச் சமூக வலைத்தளங்களால் நிரப்ப முயற்சிக்கிறோம். அன்பின் பற்றாக்குறையைப் பொருள்களால் மறைக்க முயற்சிக்கிறோம். அமைதியைப் பொழுதுபோக்கில் தேடுகிறோம். ஆனால், தாகத்தைக் கடல் நீரால் தீர்க்க முடியாதது போல, இறைவன் இல்லாத இதயத்தை உலகம் நிரப்ப முடியாது.
நிறைவைத் தரும்
மூன்று
வழிகள்
1. அமைதிக்கான
நேரத்தை உருவாக்குங்கள். ஒவ்வொரு நாளும் சில நிமிடங்கள் கைப்பேசியை விட்டு விலகி, இறைவனோடு அமைதியாக இருங்கள். பல நேரங்களில், இறைவன்
அமைதியில்தான் பேசுகிறார்.
2. நன்றியுணர்வை
வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள்,
இல்லாததை எண்ணுவதற்குப்
பதிலாக, இறைவன் ஏற்கெனவே தந்துள்ள அருள்கொடைகளை எண்ணத் தொடங்குங்கள். நன்றியுள்ள இதயத்தில் வெறுமை குறையும்.
3. அன்பைப்
பகிர்ந்து வாழுங்கள். அன்பு பெறுவதற்காக மட்டுமல்ல; அன்பு கொடுப்பதற்காக வாழத் தொடங்குங்கள். பிறரின் கண்ணீரைத் துடைக்கும் கரங்கள், தங்களின் வெறுமையையும் மறந்துவிடுகின்றன.
நம்
வாழ்க்கையில் பல வெற்றிடங்கள் இருக்கலாம்.
அவற்றை பணம், புகழ், பதவி, வசதிகள் ஆகியவற்றால் நிரப்ப முயற்சிக்கலாம். ஆனால், அவை அனைத்தும் தற்காலிகமானவை. இறைவன் மட்டுமே நிலையான நிறைவை அளிக்கிறார். அவரை மையமாகக் கொண்ட இதயம் எந்தச் சூழலிலும் நம்பிக்கையை இழக்காது; ஏனெனில், அதன் மகிழ்ச்சி உலகத்தின் நிலையற்ற பொருள்களில் அல்ல; மாறாத இறையன்பில் வேரூன்றியிருக்கிறது. நிறைந்த உலகத்தில் வாழ்வது பெரிய விசயமல்ல; இறைவனால் நிறைந்த இதயத்துடன் வாழ்வதே உண்மை ஆசிர்வாதம்!
